St. Antonius met bel

St. Antonius (de) Abt, ook wel Sint Antonius de Grote genoemd, is een christelijke heilige die vaak wordt afgebeeld met een bel, zoals ook bij het beeld van deze heilige in zaal 7 van ons museum.

St. Antonius Abt leefde in de 3e en 4e eeuw na Christus en wordt beschouwd als een van de grondleggers van het christelijke kloosterleven. Om zich kenbaar te maken zou hij een bel gebruikt hebben.

Dit gebruik is in het kloosterleven overgegaan en de bel werd daar gebruikt om de gebedstijden aan te kondigen. Uiteindelijk zal daaruit de luid- en slagklok ontstaan. 

In de middeleeuwen kwam er ook steeds vaker een varken te staan bij afbeeldingen van St. Antonius.
In 1095 werd de Antonietenrorde opgericht die zich vooral met ziekenzorg bezighield. Om hun werk te bekostigen, kreeg deze orde het recht om varkens, die ze vaak cadeau kregen, vrij bij andere te laten lopen en eten.
Ter herkenning kregen de varkens van deze orde een bel omgehangen of als oorbel.

De naamdag van St. Antonius is 17 januari.
Bronnen vermelden dat op deze dag de varkens geslacht en verdeeld 
werden onder de armen. Andere bronnen geven echter aan dat in de meeste katholieke streken van Europa op die dag boeren bijeen kwamen (en nog steeds komen) om hun vee te laten zegenen en onder bescherming van St. Antonius te stellen.

Deel op: